จิปาถะภัณฑ์สถานบ้านคูบัว ตั้งอยู่ในบริเวณวัดโขลงสุวรรณคีรี ต.คูบัว อ.เมือง จ.ราชบุรี เป็นพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นที่ริเริ่มมาจากองค์กรในชุมชนได้แก่ วัดโขลงสุวรรณคีรี มูลนิธิพัฒนาประชากรตำบลคูบัว ศูนย์สืบทอดศิลปะผ้าจกราชบุรี ชมรมชาวไท-ยวนราชบุรี องค์การบริหารส่วนจังหวัดราชบุรี

พิพิธภัณฑ์ตั้งเซียมฮะ (บ้านไหพันใบ) เป็นแหล่งรวบรวมโบราณวัตถุนานาประเภท ส่วนมากเป็นเครื่องปั้นดินเผาที่ใช้ในครัวเรือนสมัยโบราณตั้งแต่สมัยทวาราวดีต่อเนื่องจนถึงสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ที่ซื้อหาจากพวกเรือประดาน้ำที่มีอาชีพงมหาของในแม่น้ำแม่กลอง ซึ่งมาอาศัยจอดเรืออยู่หน้าร้านค้าดั้งเดิมของครอบครัวริมแม่น้ำแม่กลางในตลาดน้ำบางน้อย

สำหรับชาวมอญบ้านม่วง การถือผีบรรพบุรุษ หรือผีมอญ ถือเป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งที่บ่งบอกชาติพันธุ์ ในขณะเดียวกันที่การตั้งศาลพระภูมิในบ้าน ถือเป็นสัญลักษณ์ที่เข้าใจร่วมกันว่าเป็นการนับถือผีไทย ถ้าฝ่ายหญิงแต่งงานกับคนไทย จึงตัดขาดจากการถือผีมอญ แสดงถึงความยืดหยุ่นในการปรับตัวของชาวมอญในแผ่นดินใหม่

การทำขวัญข้าวของชาวบ้านหนองขาวเป็นการขอบคุณแม่พระโพสพหลังเทศกาลออกพรรษา เมื่อมีเทศน์มหาชาติแล้ว น้ำเจิ่งท้องทุ่ง ข้าวออกรวงอ่อน ลำต้นป่องกลางเรียกว่า ข้าวกลัดหางปลาทู อุปมาเหมือนผู้หญิงตั้งท้องอ่อนๆ อยู่ในช่วงแพ้ท้อง ชาวบ้านส่วนใหญ่เป็นหญิงจะพายเรือไปรับขวัญข้าว หรือไม่เยี่ยมแม่โพสพ

โรงเรียนเบญจมราชูทิศ ราชบุรี เดิมคือ โรงเรียนตัวอย่างวัดสัตตนารถปริวัตร ในสมัยรัชกาล ที่ 5 ต่อมาในพ.ศ. 2456 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินยังโรงเรียนเพื่อมาทำพิธีเปิดอาคารเรียนหลังแรก และพระราชทานนามว่า “เบญจมราชูทิศ” จึงมีหลักฐานแสดงประวัติความเป็นมาของโรงเรียนเป็นจำนวนมาก

“การอุปสมบท” หรือ “การบวชพระ” เป็นประเพณีที่ชายชาวไทยเชื้อสายมอญและผู้เลื่อมใสในพระพุทธศาสนาให้ความสำคัญ เมื่อชายหนุ่มมีอายุครบ 20 ปี จะต้องเข้าพิธีอุปสมบท เมื่อสึกแล้วจึงแต่งงานได้ เป็นการเปลี่ยนสถานะของชายหนุ่มไปสู่การเป็นผู้มีความรู้ในทางธรรม เป็นผู้ใหญ่และสามารถเป็นผู้นำครอบครัว พิธีบวชของชาวมอญคล้ายกับพิธีบวชของชาวไทยทั่วไป แต่มีรายละเอียดบางอย่างแตกต่างกัน

ศิลปินกลุ่มลุ่มน้ำแม่กลองเกิดขึ้นเมื่อประมาณกว่า 15 ปีที่แล้ว เป็นการรวมตัวของศิลปินที่สร้างงานศิลปะอยู่แล้วภายในจังหวัดราชบุรี และจังหวัดใกล้เคียง โดยนำผลงานศิลปะ เช่น ภาพวาด ภาพพิมพ์ ประติมากรรม ฯลฯ มาร่วมกันจัดแสดงในชุมชน โดยมีชัยวิทย์ อภิรัตนอุดม และณภัทรชน อภิรัตน์อุดมชัย เป็นผู้ประสานและรวบรวมชิ้นงาน

หนังใหญ่ เป็นสมบัติทางวัฒนธรรมไทย ได้รับการยกย่องว่าเป็นการแสดงชั้นสูง เป็นการแสดงที่รวมศิลปะที่ทรงคุณค่าหลายแขนง ได้แก่ ด้านศิลปะการออกแบบลวดลายไทยเชิงจิตรกรรมที่มีความวิจิตรบรรจง ผสมกับฝีมือช่างแกะสลักที่ประณีต เมื่อแสดงก็จะมีการนำศิลปะทางนาฏศิลป์การละคร ที่เคลื่อนไหวอย่างได้อารมณ์ ตามเนื้อเรื่อง